Vandaag een klant gehad die bijhoorlijk over de rooie ging, om helemaal niets. Situatie: witgoedafdeling, man loopt met zijn vriendin wat rond te neuzen. Een collega van mij groet meneer en mevrouw vriendelijk en loopt verder. De man loopt achter de verkoper aan en roept hem enkele woorden na die niet voor herhaling vatbaar zijn. Mijn collega reageert in eerste instantie verbaasd waarna de klant nogmaals allerlei zaken begint te schreeuwen. De verkoper zou ‘geilen op zijn vriendin’ en hij moest zijn drieletter-kop maar houden.

Aantal collega’s kwamen aangelopen waarop de man iets minder durfde uit te voeren, want hij leek in eerste instantie nogal agressief. Vroeg daarna doodleuk (nog steeds scheldende op die ene collega) of hij nog geholpen werd en deze werd tot mijn grote verbazing nog geholpen ook. Uiteraard wel helemaal zoals het hoort, maar als die klant aan mij had gevraagd of hij nog geholpen kon worden had ik hem dat geweigerd. Het enige waarmee ik hem had geholpen is hem de deur te wijzen.

Rare mensen…

Niet voor niets is dat wij provisie krijgen op accesoires, waaronder als voorbeeld kabels. Vanmorgen daarover tijdens werkoverleg verkooptechnieken besproken. Je hebt namelijk echte merkkabels en de goedkopere kabels. Bedoeling is (uiteraard) de duurste kabel aan de klant te adviseren. En vaak heeft de klant dat ook gewoon nodig, want het verschil tussen een goedkope slecht afgeschermde kabel en onze beste kabel is gewoon duidelijk zichtbaar.

Maar bij HDMI kabels heb ik me altijd het nut afgevraagd van die dure kabels. Daar heb je pas profijt van een extra afgeschermde kabel als deze langer is dan (ongeveer) 4 meter. Toch raad je dan de beste aan, ook bij een kleinere afstand. Nodig? Nee. Beste? Ja.

De man staat te kijken naar wat computermonitoren, dus ik loop op hem af en vraag wat hij precies aan het zoeken is.

Klant: ’Nou, het zit zo. Ik heb op dit moment een hele grote televisie en daar wil ik eigenlijk vanaf’.
Verkoper: ‘Ah, dus u zocht naar een nieuwe televisie, dan staat u hier niet helemaal goed’.
Klant: ‘Nee, nee, ik zoek eigenlijk meer een monitor, want ik wil mijn computer en televisie op één scherm hebben.

Verkoper denkt ondertussen na over monitoren waar je een computer op aan kunt sluiten en een televisie en bedenkt zich opeens dat hij dan nog zijn oude televisie op de monitor moet aansluiten, zodat hij alsnog die grote kast heeft staan.

Verkoper: maar als u dat via een monitor wilt doen moet u dus alsnog uw oude beeldbuistelevisie aansluiten op het monitor, of zoekt u toch een nieuwe televisie?
Klant: nee, ik zoek eigenlijk gewoon een monitor met een tuner erin en de mogelijkheid om er een computer op aan te sluiten.
Verkoper: dan zoekt u toch een televisie meneer.
Klant: o… en wat is dan zegmaar een leuk model, niet al te groot?

Verkoper laat enkele 19” LCD ‘televisies’ zien.Klant: okee, bedankt voor je info. Ik ga even verder kijken.

---

Nu zult u zich wellicht afvragen waarom dit einde zo frustrend is? Uitleg: ik ben maarliefst drie kwartier met deze klant bezig geweest en dan is het altijd heel erg vervelend als mensen dan niets kopen

Ik heb een hekel aan koopzondagen. Sommige mensen schijnen op een of andere manier niet genoeg te hebben aan 6 dagen per week om hun spullen in te kopen. Inmiddels heb ik al heel wat koopzondagen gehad, maar het is eigenlijk nog nooit echt druk geweest. Op koopzondagen moeten we vooral bijvullen, prijskaartjes invoeren, voorraden controleren en dat soort zaken. Het lijkt wel alsof we daarvoor alleen open zijn.

Aan u allen de oproep, koop niet op zondag, u doet er uw verkoper veel plezier van

Verkoper: hallo mevrouw!
Klant: dag!
Verkoper: zocht u iets?
Klant: ja, ik zoek een USB.
Verkoper: een USB? Wat bedoelt u precies?
Klant: u weet toch wel wat een USB is mag ik hopen? Gewoon, om bestanden op te zetten.
Verkoper: ah, u bedoelt een USB-stick?
Klant: nee, ik zoek gewoon een USB, is dat nu zo moeilijk?
Verkoper: maar mevrouw, USB is een aansluiting waarmee apparaten werken, het is niet opzichzelf een apparaat. Zoekt u soms een USB kabel?
Klant: nee, -diepe zucht van klant-, ik zoek een USB.

Ik neem de mevrouw mee naar de USB-sticks en wijs ze aan.

Klant: ja, die bedoel ik!
Verkoper: dat is een USB-stick
Klant: werkelijk?